قاصدک هان! چه خبر آوردی

از کجا وز که خبر آوردی

خوش خبر باشی اما .. اما

گرد بام و در من بی ثمر می گردی

انتظار خبری نیست مرا

نه زیاری

نه ز دیار و دیاری

باری

برو آنجا که بود چشمی و گوشی با کس

برو آنجا که تو را منتظرند

قاصدک در دل من

همه کورند و کرند

دست بردار از این در وطن خویش غریب

یک ماهی می شه رژیم گیاه خواری گرفتم

یه جورایی بدن و فکر و اعصابم عوض شده

حس من اینجوریه:  از خلق و خوی حیوانی

به حال و هوای لطافت و سرسبزی گیاهان می رسه

بر می گرده به دل طبیعت

اعصاب آروم تر ......

شاید تلقین باشه

اما من که انجوری شدم بهتون پیشنهاد می دم

این کار را انجام بدید

بدن احتیاج داره به این جور تنوع ها

یه عمر گوشت و مرغ و ماهی حیواناتی

که در مورد سلامتش مطمئن نیستیم

استفاده می کنیم .

تیر روز از ماه فروردین / 13 فروردین

سیزدهمین روز از هر ماه تیر یا تشتر نام دارد.

در باور ایرانیان پیش از اشوزرتشت تیر (تیشتر) ایزد باران است

 و ایرانیان باستان از بامداد روز تیر از ماه فروردین سفره نوروزی را برمی چیدند

 و سبزه ها را با خود بر می داشتند و به دشت و صحرا می بردند و

 به آب روان می سپارند و با نیایش به درگاه اهورامزدا آرزوی

بارش باران و سالی پر از فراوانی و شادی می نمودند.

در روز تیر از ماه تیر ، آرش قهرمان ایرانی

در حالی صلح را در ایران برقرار می سازد که جان خود

را از دست می دهد.

شاید ناخجستگی روز سیزده در نزد ایرانیان باستان در آن باشد.

زندگی مرگ است

عشق تلخ است

بودن رنگ است

رفتن دور است

ایستادن سخت است

ما شاهکار خلقتیم

از شاهکار بودن خسته ایم

در- این قفس محکم تر از دست ودندانمان است

دیریست آفتاب را صبح ها در هنگام طلوع می بینم .

انگار خورشید هم از آمدن به اینجا اکراه دارد .

گویی به اجبار می آید.

مثل مجرمی که قاضی برایش اینچنین حکم می کند .

و من سردی پرتوهایش را احساس می کنم .

و به دنبال گرمی محبتش ساعتها به آسمان چشم می دوزم .

و می دانم نیروهای طبیعت مثل

خورشید و ماه و ستارگان و آتش و خاک و باد و آب

از زمان زرتشت پاک  مورد

ستایش آریاییان بوده است. .

ایمان دارم مهر و مهر پرستی از یادمان رفته .

در دین زرتشت  مهر ایزد  فروغ و روشنایی است

 و نگهبان عهد و پیمان می‌باشد

 که سوار بر گردونه خورشید گرد جهان می‌گردد.

بعضي سوختن ها جوري هستند كه تو امروز ميسوزي، اما فردا دردش را حس ميكني...

داستان كيفيت زندگي و" رشد" آدمها در جاهايي كه "جهان سوم " ناميده ميشوند،

مثل همين جور سوزش هاست ....

از هردوره كه ميگذري، ميسوزي و در دوره بعد دردش را ميفهمي ...

شادي ها و دغدغه هاي كودكي ما :

در همان گوشه دنيا كه "جهان سوم "ناميده ميشود، شادي هاي كودكي ما درجه سه است ،

ولي دغدغه هاي ما جدي و درجه يك...

شادي كودكيمان اين است كه كلكسيون " پوست آدامس" جمع كنيم

...

يا بگرديم و چرخ دوچرخه اي پيدا كنيم و با چوبي آن را برانيم

...

توپ پلاستيكي دو پوسته اي داشته باشيم و با آجر، دروازه

درست كنيم و دركوچه هاي خاكي فوتبال بازي كنيم...

اما دغدغه هايمان ترسناك تر بود...

اينكه نكند موشكي يا بمبي، فردا صبح را از تقويم زندگي ات خط بزند

...

اينكه نكند "دفاعي مقدس"، منجر به مرگ نامقدس تو بشود يا تو را يتيم كند....
از ديفتري ميترسيديم...

از وبا......

از جنون گاوي ...

مدرسه، دغدغه ما بود...

خودكار بين انگشتان دستمان كه تلافي حرفهاي ديروز صاحبخانه به معلممان بود.....

تكليفهاي حجيم عيد ...

يا كتابهايي كه پنجاه سال بود بابا در آنها آب و انارمي‌داد....

شادي ها و دغدغه هاي نوجواني ما :

دوره اي كه ذاتا بحراني بود و بحران " جهان سوم" بودن هم به آن اضافه شده ...

در آين دوره، شاديهايمان جنس " ممنوعي" دارند...

اينكه موقتي عاشق شوي...

دوست داشتن را امتحان كني...

اينكه لبت را با لبي آشنا كني....

اما همه اين شادي ها را در ذهنمان برگزار ميكرديم...

در خيالمان عاشق ميشويم...ميبوسيم....

كلا زندگي يك نفره اي داريم با فكري دو نفره ....

اين ميشد كه ياد بگيريم "جهان سومي" شادي كنيم..

به جاي اينكه دست در دست دخترك بگذاريم،او را....

با او قدم نزنيم و فقط دنبالش كنيم...

يا اينكه نگوييم "دوستت دارم"

در عوض دغدغه هايمان بازهم جدي هستند...

اينكه از امروز كه 15 سال داري، بايد مثل يك مرتاض روي

كتابهاي ميخي مدرسه ات دراز بكشي و تا بيست و چهار سالگي همانجا بماني.....

بترسي از اين كه قرار است چند صفحه پر از سوالات "چهار گزينه اي " ،

آينده تو ، شغل تو ، همسر تو و لقب تو را تعيين كند...

تو فقط سه ساعت براي همه اينها فرصت داري...

شادي ها و دغدغه هاي جواني ما:

شادي ها كمرنگ تر ميشود و دغدغه ها پررنگ تر...

شايد هم اين باشد كه شادي هايت هم، شكل دغدغه به خودشان ميگيرند..
مثلا شادي تو اين است كه روزي خانه و ماشين ميخري ...

اما رسيدن به اين شادي ها برايت دغدغه ميشود....

رسيدن به آنها براي تو هدف ميشود...

هدفي كه حتما بايد "جهان سومي" باشي كه آنرا داشته باشي ...

و هيج جاي ديگربراي كسي هدف نيستند...

بعضي از شادي هايت غير انساني مي‌شود...

با پول شهوتت را مي‌خري...

با گردي سفيد مست ميشوي نه با شراب...

با دود دغدغه هايت را كمرنگ‌تر ميكني و غبار آلود...

اگر جهان سومي باشي، استاندارد و مقياس هاي تمام اجزاي زندگي تو ،

جهان سومي ميشود...

اينكه در سال چند بار لبخند ميزني....

در روز چند بار گريه ميكني...

راهي كه تو را به بهشت و جهنم مي‌رساند...

و حتي جنس خداي تو هم جهان سوميست .....

دراين دنياي عجيب، ديدن دست برهنه يك زن هم ميتواند براحتي تو را

خطاكار كند وقلبت را به تپش وادارد....

در اين دنيا "سلام " به غريبه و بي دليل، نشانه ديوانگيست...

لبخند بي جاي زن هم دليل فاحشگي اوست ...

در اين جهان سوم ، كسي را نداري كه به تو بگويد

چقدر مسواك و خميردندان، واكسن، بوسيدن، خنديدن، رقصيدن خوب هستند...

اينكه آينده خوب را خودت بايد رقم بزني و كسي قرار نيست براي اين كار به تو كمك بكند.....

اينكه هميشه جهان اول ، طاعون جهان سوم نيست ...

گاهي فكر ميكني که به سرزمين جهان اولي ها مهاجرت كني تا از جهان

سومي بود ن رها شوي...

اما ميفهمي كه با مهاجرتت شادي ها، دغدغه ها، جهانبيني، خدا و

معيارهايت هم با تو سفر ميكنند

.....

گاهي ميماني كه اين جهان سوم است كه كيفيت تو را تعيين ميكند يا اينكه

"تو"جهان سوم را درست ميكني؟

بدشانس ترین نسل تاریخ ایران، ما هستیم!... چرا؟

چون تو نوزادیمون شیر خشک نایاب شده بود…

بچگیمونم كه دوران جنگ بود…

دوران تحصیل هم هر چی طرح بود رو ما امتحان کردن،نظام قدیم،نظام جدید، نظام خیلی جدید…

... رسیدیم دانشگاه سهمیه ها بیداد کردن…

فارغ التحصیل شديم به خاطر زیاد بودن جمعیت کار پیدا نشد…

عاشق شديم گشت ارشاد رو سرمون خراب شد...

ماشین خریدیم بنزین سهمیه بندی شد...

خواستیم بریم خارج از کشور، ایران تحریم شد

خواستیم ازدواج کنیم مهریه ها همه سال تولد شد

خواستیم پرداختش کنیم راحت شیم سکه گرون شد

ازدواج كرديم تورم كمرمونو شكست و روزگارمون سياه شد

به یاد اون روزهایی

 که تمام دغدغه هایم در پاییز

خوردن تمام دانه های اناربود

با این آرزو:

 که شاید اون یه دونه که مو نده

 از بهشت اومده باشه

چقدر از تقلید بی زارم

ولی خوب بلدم تقلید کنم

بخصوص از خارجیها

خدمون بالاترین فرهنگو داریم

اما فرهنگ اونا رو ....

ازخاکم وهم خاک من ازجان وتنم نیست

انگارکه این قوم غضب هموطنم نیست ،

اینجاقلم وحرمت قانون شکستند

باپرچم بی رنگ براین خانه نشستند

پاازقدم مردم این شهرگرفتند

رای ...ونفس وحق ،همه باقهرگرفتند

شعری که سرودیم به صدحیله ستاندند

باسازدروغی همه جابرهمه خواندند

بادست تبر سینه این باغ دریدند

مرغان امیدازسرهرشاخه پریدند

بردندازاین خاک مصیبت زده نعمت

این خاک کهن بوم سراسر غم ومهنت

ازهیبت تاریخیش آواربه جاماند

یک باغ پرازآفت وبیماربه جا ماند

ازطایفه رستم وسهراب وسیاوش

هیهات که صدمردعزاداربجاماند

ازمملکت فلسفه وشعروشریعت

جهل وغضب وغفلت وانکاربه جاماند

دادیم شعاروطنی ونشینیدند

آوازهرآزاده که برداربه جاماند

دیروزتفنگی به هرآینه سپردند

صدها گل نشکفته سرحادثه بردند

خونپاره وخون بودوشب ودردمداوم

بالاله ویاس وصنم وسرو مقاوم

آن د سته که ماندندازان قافله هادور

فرداش ازاین معرکه بردندغنایم

امروزتفنگ پدری رادرخانه

برسینه فرزندگرفتندنشانه

ازخون جگرسرخ شداینجارخ مادر

تب کردزمین ازسر غیرت که سراسر،

فرسودهوای وطن ازبوی خیانت

اززهردروغ وطمع وزورواهانت

این قوم نکردند به ناموس برادر

امروزنگاهی که به چشمان امانت

غافل که تبرخانه ای جزبیشه ندارد

ازجنس درخت است ولی ریشه ندارد

هرچندکه باغ ازغم پاییز تکیده

ازخون جوانان وطن لاله دمیده

صدگل به چمن،درقدم بادبهاران

میرویدوصدبوسه دهدبرلب باران

ققنوس به پاخیزدوباجان هزاره

پرمیکشدازاین قفس خون وشراره

بابرف زمین آب شودظلم وقصاوت

فرداش ببینندکه سبزاست دوباره

شعرازهیلاصدیقی

ببین چگونه  این غوکان مفلوک  از این شیر بانوی بزرگ  ایران ترسیدند

پرنده را در قفس کردند

بدون هیلا تو را نماد تقدس بانوان ایرانی  میدانم

تو زن ایرانی هستی هم صبور و هم غیور

هسایه و هم نسل شیرین - خواهر تهمینه- هم قصه پوران و پروین

اگه یه روز ی اتفاقی از اینجا رد شدی

بدون  روزها و شب ها با اشعار تو زندگی کردم

تو راهم چون وطن  دوست دارم

آزاد باشی

 گلشیفته فراهانی زیاد این ور اون ور یافت می شه

در موردش خیلی صحبت ها شنیدم

بعضی ها می گفتند بد ترین بازیگر زن ایرانه

بعضی ها می گفتند بره بمیره (دور از جونش) شده ...... خارجی ها

..

...

....

البته کسانی هم بودند که ازش حمایت می کردن .

من می گم :

همه انسانیم

حق انتخاب داریم

می تونیم تصمیم بگیرم چگونه باشیم

هیچ کس نمی تونه به اجبار  انسان آزاده را تحت سلطه خودش در بیاره

بالاخره یه بازیگر پیدا شد که به جهانیان مردم ایران را آنگونه که هستند

بدور از مذهب و دین نشون بده .

پس گلشیفته فراهانی برایت آرزو می کنم همیشه موفق باشی .

پ . ن :

این ربطی به گلشیفته فراهانی نداره اما :

تقلید مرگبار نوجوانی از سریال 5 کیلومتر تا بهشت

صراط - این آخرین جمله‌ای بود که محمد مهدی قبل از شروع بازی مرگبارش به زبان آورد. او سه‌شنبه هفته گذشته وقتی خودش و برادر 6 ساله‌اش را در خانه تنها دید، تصمیم گرفت همانند سریال مورد علاقه‌اش تبدیل به یک روح شود و به مکان‌های مورد علاقه‌اش سر بزند، غافل از اینکه بازی او سرنوشت شومی به‌دنبال خواهد داشت.

حالا 7 روز از حادثه‌ای که برای پسربچه 12 ساله گذشته می‌گذرد. 7 روزی که حاصل آن برای پدر و مادر محمدمهدی چیزی جز گریه و اندوه نبوده است. درست زمانی که خیلی از ما مشغول مسافرت و استراحت در تعطیلات عید فطر بودیم، اعضای خانواده «کوهی» پله‌های بیمارستان سوم شعبان را دو تا یکی می‌کردند به امید اینکه شاید از زبان پزشکی بشنوند: «پسرتان به زندگی برگشته است.» اما 7روز گذشت و محمد مهدی نه تنها به هوش نیامد که بنابر نظر قطعی پزشکان، دچار مرگ مغزی شد.

تقلید مرگبار

« محمدمهدی علاقه زیادی به یکی از سریال‌های ماه رمضان داشت و جانش را هم سر تقلید از این سریال گذاشت.» این را پدر محمدمهدی می‌گوید. وی می‌افزاید: «پسرم بیش‌فعال بود و فیلم‌ها و سریال‌هایی را که می‌دید، تاثیر زیادی در او می‌گذاشت. دست آخر هم تقلید از یکی از همین سریال‌ها کار دستش داد و ما را داغدار کرد.»

ماجرا چه بود؟

بعد از ظهر سه‌شنبه گذشته، هیچگاه از یاد پدر محمدمهدی نخواهد رفت. زمانی که او سر کار بود و وقتی همسرش برای خرید خانه را ترک کرد، بچه‌ها در خانه تنها ماندند. او توضیح می‌دهد: «محمدمهدی» و برادر 6ساله‌اش مشغول بازی بودند که پسر بزرگم ناگهان تصمیم گرفت، به تقلید یکی از سریال‌های ماه رمضان تبدیل به روح شود. او به برادر کوچکش گفت که می‌خواهد وقتی روح شد، به محل کار من و نزد مادرش و همسایه‌ها برود و ببیند ما راجع به او و کارهایش چه می‌گوییم. برای همین به میله بارفیکسی که برای ورزش کردن بچه‌ها در خانه نصب کرده بودیم، یک روسری را قلاب کرد و سرش را داخل آن قرار داد و ناگهان حلق آویز شد. چند ثانیه بعد هم روی زمین افتاد و از هوش رفت.»

محمدمهدی در حالی بازی مرگبارش را شروع کرده بود که برادر کوچکش شاهد همه این ماجرا بود. پسربچه 6 ساله چند ساعت بعد وقتی محمدمهدی به بیمارستان منتقل می‌شد، درباره حادثه به پدرش می‌گوید: «من به داداش گفتم که این بازی را نکند اما خودش می‌خواست که روح شود. اولش که روسری را دور گردنش انداخت، داشت تاب می‌خورد اما یکدفعه چشم هایش را بست و روی زمین افتاد. من ترسیده بودم و گریه می‌کردم و همسایه‌ها پشت در جمع شده بودند اما مامان گفته بود که در را روی کسی باز نکنم. بعد یکی از همسایه‌ها شماره تلفن بابا را از پشت در از من گرفت و به او زنگ زد.» پدر محمد مهدی وقتی از ماجرا باخبر شد با عجله خودش را به خانه رساند. خیلی زود پسربچه 12 ساله به بیمارستان سوم شعبان انتقال یافت و گرچه با انجام عملیات احیا، قلب او شروع به کار کرد اما مغزش از کار افتاده بود.

پدر داغدار می‌گوید:« ساعت حدود 4:30 بعد‌از‌ظهر سه‌شنبه بود که پسرم را به بیمارستان رساندم و او تا یکشنبه شب هفته جاری در آنجا بستری بود. در این مدت خیلی‌ها امیدوارمان کردند که او به زندگی بر می‌گردد اما دوشنبه، دکترش گفت که داروهایی که به او تزریق کرده‌اند جواب نداده و او دچار مرگ مغزی شده است. وقتی این خبر را به ما اعلام کردند، دنیا روی سرمان خراب شد. باورم نمی‌شد پسرم را به خاطر تقلید از یک سریال از دست داده باشم. پسری که هنوز هم صدای خنده‌ها و شیطنت‌هایش در گوشم می‌پیچد.

با این حال او مرده بود و بهترین کار در آن لحظه اهدای اعضای بدنش بود. به همین دلیل با اهدای اعضای او موافقت کردیم و پسرم برای انجام آزمایش‌های نهایی درخصوص مرگ مغزی‌شدن و عمل پیوند اعضا به بیمارستان مسیح دانشوری انتقال یافت. او ادامه می‌دهد: «در همه جای دنیا وقتی سریالی تخیلی و آمیخته با خرافات از تلویزیون پخش می‌شود قبل از آن هشدار داده می‌شود که این سریال را مثلا بچه‌های 12ساله و کمتر از آن تماشا نکنند اما متأسفانه در شب‌های ماه رمضان وقتی چنین سریالی از تلویزیون پخش می‌شد، هیچ هشداری به خانواده‌ها داده نمی‌شد و به همین دلیل قصد دارم از صدا و سیما و سازندگان این سریال شکایت کنم.»

گفتنی است مدیر شبکه سوم سیما در مراسم تقدیر از دست اندرکاران سریال "پنج کیلومتر تا بهشت" با الگوسازی از شخصیتهای این سریال گفته بود: "امیدوارم پسرهای ما همانند امیرحسین" مجموعه پنج کیلومتر تا بهشت" و دختران ما حجابشان همچون آیدای این سریال باشد."

انتظار می رود پور محمدی مدیر شبکه سوم سیما عکس العمل مناسبی را به الگو شدن ارواح سرگردان این سریال از خود نشان دهد .

 

 

سینمای ما

سینمای اسلامی

سلام

چند روزی نبودم

شاید نتونستم با خودم کنار بیام

دیگه مثل قبل فکر نمی کنم

از الان به بعد تا اونجایی که بتونم ....

هیچی ببخشید من نمی تونم این کار را انجام بدم

پس همون داودم

اما کمی غمگین و فریب خورده

بازم با همون صداقتی که همیشه ازش دم می زدم 

آره همون داودم

حتی بعد از اینکه ......

نباید این حرفها رو اینجا بزنم

خوب شما ببخشید

 چرا اینجا هر کسی راست بگه می گن آدم ساده ایه ؟؟؟؟

دانستم که :
پهلوانی در عضلات پیچ در پیچ و زور و بازوی قوی نیست

 
و حق گویی
آری حق گویی
اما به کلامی زیبا
به زیبایی شأن پهلوانان

پهلوانی به راستی پهلوان است

که در بند خویش نباشد

پهلوان گره گشا و یاری گر مردم است .

پهلوان در نام خویش است که پهلوان است

پهلوان مرد بازوست و جنگاور است

و با تن خود در پیوند است .

۱- هر چقدر داشته هام بیشتر می شه

بیشتر به دنیا دل بسته تر می شم .

دل بستن را دوست ندارم .

می دونم آخر دل بستن به هر چیز یا هر کس جداییه .

۲- دیشب تو عروسی پسر خاله گفتن پاشو برقص

مگه ارکست بده که نشستی تکون هم نمی خوری .

تو دلم گفتم :

من که با ساز نا کوک روزگار در حال رقص هستم

ساز این بابا که به این کوکی و خوبی

نمی دونم شاید

عادت کرده باشیم با ساز نا کوک برقصیم .

بله

در جایی که تمام نیروی پلیس صرف مبارزه با حجاب می شه

کسانی به خودشون جرأت می دن

قویترین مرد جهان و ایران را بکشن

حالا باز برید گلو خودتونو پاره کنید

مرگ بر بی حجاب

مرگ بر شما با افکار داغون و پوسیدتون

کاری کردن که هر جور بخوان امثال شما مترسک ها رو

به بازی می گیرن

شما مترسك مزرعه اي شده ايد كه هيچ محصولي ندارد

ای احمق ها بدونید در بین مردم ایران هنوز شیر مردان و شیر زنانی

هستند که یک روز انتقام همه چیز رو ازتون خواهند گرفت

بهتون قول می دم اون روز دیگه زیر سایه هیچ------ نتونید خودتونو پنهان کنید

اما من اونقدر شما رو می شناسم 

و می دونم اگه اون روز بیاد 

شما مثل مار پوست عوض می کنید

از مردم عراق بد می گید

می گید به حسین و یارانش بد کردن لعنتی ها شما دست هر چی

عراقی از پشت بستید

چرا اینقدر بد بختو بی شعورید ؟

چرا اینقدر خرید ؟؟؟

به چی  دل خوشید

امنیت ؟

اقتصاد ؟

رفاه ؟

بهداشت ؟

آرامش ؟

فرهنگ ؟

سیاست ؟

ای کاش همه مردم ایران می مردن

دوست دارم تمام بد و بی راه های دنیا را به مردم ایران بدم !!

با خودم عهد کرم دیگه به عرب ها اهانت نکنم

اونا با هم هستند

اینو نشون دادند

چرا اينقدر با هم غريبه شديم ؟؟

چرا از خیر فراریم ؟؟

یارب من از این ره و قدم می ترسم

از این همه مسجد و حرم می ترسم

از بسکه ریا در این جماعت دیدم

از راز و نیاز با تو هم می ترسم

کتیبه

زرتشت

سنگ

آریو برزن

آرش

تخت جمشید

کورش

رستم

داریوش

 ابوریحان

ابن سینا

خیام

مولوی

شاهنامه

حافظ

سهراب

آتش

کاوه

سیمرغ

گیو

گودرز

خون

دشمن

دست از جان  کشتن

نفت

مهرگان

صده

نوروز

کردار

گفتار

اندیشه

تار

تنبور

دهخدا

خرمشهر

شهادت

جانباز

سرفرازی

ما برای بوسیدن خاکستر قله ها چه خطر ها کرده ایم

ما برای آنکه ایران خانه خوبان شود رنج دوران برده ایم

و چه راحت این رنج را نابود می کنیم

و چه زیبا خون دلهایی را که ایران برای رسیدن به گوهر تابان شدن خورده

از پیشانیش پاک می کنیم

دوست ندارم بنویسم

حتی مورچه ها هم به لانه شون

احترام می گذارند

ما برای جاودانه ماندن این عشق پاک خون دلها خورده ایم

لا لا لا    لا لا لا لا      لا لا لا لا لا       لا لا لا ااااا

تمام سهم من

اما ..........

سکوت

پ .ن ۱:  کدامین پل در کجای جهان شکسته

                       که هیچ کس به مقصد نمی رسد !!!!

پ . ن ۲ :  دوباره سیب بچین حوا ......

                                        خسته ام !!!......

                                                         بگذار از اینجا هم بیرونمان کنند ......*-)

وطن پرستی را به حد نهایت رساند

بر وطن دوستان و وطن پرستان عزیز تبریک بگم و

چكامه‌ي زير با نام منم آرش،‌ را از "پرويز غيبي"،

به خجستگي جشن تيرگان و عشق آرش،

پيشكش همه‌ي آرش‌هاي اين خاك اهورايي، کنم .

منم آرش
منم آرش
منم آن تیر از ترکش رها گشته
منم آن کس که از البرز کوه تا رود جیحون همچوباد وبرق رفته
منم آن کس که صحراهاودریاهاازین سو تا بدانسو طی نموده باز پیموده
منم آن کس که آنسو بر درختی سبز افتاده
منم آن کس که جان را برکف ومیهن زاهریمن ستاننده
منم آن کس که امیدونویدوشادی وعشرت به یاران وسپاه

نا امید کشورم ایران سراسر باز گردانده
زجان خویشتن دل کنده بگذشته
که ایران جاودان ماند همیشه
چه خوش بود آنزمانی که سوار تیر بودم
چو مرغ عشق در پرواز و از هر آب و دانه سیر بودم
یکی دنبا‌ل تحقیق و یقین بود
دگر دنبا ل متراز زمین بود
عجب آمد ز من بینندگان را
بمالیدند بر هم دیدگان را
نبودی باورش کس اینچنین را
مرا یزدان کمک کرد
سوار شانه چرخ فلک کرد
جدا از ما و من بی‌جسم و بی‌تن
سراسر عشق بو‌م ، عشق میهن

بر گرفته از امرداد

خوب خوب

همه چیز آرومه

(اون آرامشی که دنبالش بودم را تا حدودی پیدا کردم )